's Avonds ben ik even gaan kijken bij het openen van de stembus, dat leek me een sacraal moment. En is het ook niet een beetje je burgerplicht om te kijken dat dat goed gaat? Ze vroegen of ik wilde helpen tellen en dat heb ik maar gedaan. Je kon wel zien dat de ervaring een beetje weg was. Er was geen plan hoe dat aan te pakken. Twee leden van het stembureau zaten in een kantoortje onduidelijke dingen te doen. De voorzitter ging de biljetten openvouwen en een jonge jongen, die als vierde lid erbij gehaald was om het te leren, zag dat er op de tafel te weinig ruimte was en begon toen maar op de grond stapeltjes maken. Steeds een biljet van tafel pakken en dan op de grond een stapel zoeken. Dat schoot niet erg op, maar al snel bleek dat er drie grote lijsten waren: CDA, D'66 en PVV. Dus kon je op tafel snel voorsorteren op die drie en dan een vierde stapel met de rest.
Ook bij het tellen van de lijststapels kwamen de andere twee niet helpen. De voorzitter en de jongeman telden samen een stapel, vaak hardop tellend, terwijl ik dan een andere deed. Ging ongeveer even vlug. Wat me verbaasde was dat er niet nageteld werd. Als een lijst klaar was ging je naar de twee in het kantoortje en dan vroegen ze: moet dit nageteld worden? Ik zei dat ik het zelf gecontroleerd had en dat vonden ze prima. Maar als ik er 20 van de PVV afgehaald had en Groen-Links er 20 bij gegeven had, had men het niet gemerkt, denk ik. Daar moet nog een beetje ervaring opgebouwd worden, zullen we maar zeggen. Maar het totaal klopte in één keer, tot grote opluchting van de voorzitter. Om half elf waren we klaar, geen gek resultaat voor een stelletje slome Brabanders.
En moest de kiezer weer wennen aan het rode potlood? Nee hoor, er was maar één ongeldig biljet, waarop een groot kruis door de VVD gezet was. Dus dat stemmen met het potlood, dat kunnen we nog wel.
